Hoe kunnen we steden ontwerpen waarin niet alleen mensen, maar ook planten, dieren, schimmels en ecosystemen een actieve rol spelen? Die vraag staat centraal in een nieuw wetenschappelijk artikel dat Giulia Gualtieri schreef over multispecies placemaking, waarin ze o.a. de Le Roy-tuin in Heerenveen uitgebreid beschrijft als voorbeeld.

Veel vormen van participatief stadsontwerp richten zich nog vooral op menselijke wensen en belangen. Guialtirei  pleit ervoor om ook niet-menselijke actoren daadwerkelijk mee te nemen in ontwerp- en ontwikkelprocessen. Daarvoor introduceren zij het Spectrum of Non-Human Agency: een model dat inzichtelijk maakt hoeveel invloed natuur krijgt in verschillende fasen van een ontwerp.

Het model is gebaseerd op onderzoek naar 38 natuurinclusieve projecten en vier uitgebreide casestudies, waaronder dus de ecokathedraal in Mildam en de Le Roy-tuin in Heerenveen. Het artikel laat zien hoe placemaking kan worden verbreed tot een proces waarin mens en natuur samen vormgeven aan de stad.

"Deze casus (de Le Roy-tuin) heeft de hoogste vorm van niet-menselijke autonomie, waarbij de natuur de ruimtelijke transformatie beheerst. In tegenstelling tot andere prjecten, die nog steeds een gestructureerd maar adaptief kader volgen, blijft Le Roy-tuin opzettelijk onafgewerkt, waarmee het normen uitdaagt die prioriteit geven aan finaliteit en menselijke controle." aldus Gualtieri in haar artikel, dat voortgekomen is uit haar PhD. 

Lees hieronder (of download) het volledige artikel voor meer over deze nieuwe benadering van natuurinclusief en participatief ontwerpen: